Εισαγωγική παρέμβαση Αναπλ. Υπουργού Εξωτερικών Γ. Κατρούγκαλου στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων με θέμα τη Συμφωνία των Πρεσπών & Εισαγωγική παρέμβαση κατά 2η ημέρα συζήτησης

ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ: Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα απαντήσω στα θέματα που τέθηκαν στην κυβέρνηση.

Ο ελληνικός λαός, πράγματι, περιμένει από εμάς επιχειρήματα και όχι κραυγές. Όλοι διαπιστώσαμε την ιστορικότητα των στιγμών. Και ακριβώς, γι’ αυτόν το λόγο, πρέπει να συζητήσουμε την ουσία και όχι επί της διαδικασίας. Θα απαντήσω σε οτιδήποτε τέθηκε από τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους και απευθυνόταν στην κυβέρνηση, με τη σειρά που τέθηκαν τα θέματα.

Προφανώς, καταθέτω την Ρηματική Ανακοίνωση σε δύο γλώσσες, στα ελληνικά και στα αγγλικά, για τα πρακτικά και για να διανεμηθεί. Ως προς το αίτημα που ακούστηκε για το συνολικό κείμενο του Συντάγματος υπενθυμίζω- και μιλάω και ιδιαίτερα στον ομότεχνο μου τον κ. Λοβέρδο- ότι σε όλες τις συνταγματικές τάξεις, και στην δική μας, οι αναθεωρήσεις δημοσιεύονται με ψήφισμα, ειδικό κείμενο της συνταγματικής τάξης, κατ’ εντολή πάντα του Προέδρου της Βουλής. Αυτή είναι η βασική διάκριση στα δημοκρατικά πολιτεύματα, σε σχέση με εκείνα τα μοναρχικά πολιτεύματα, όπου ο Αρχηγός του Κράτους ήταν παράγοντας της συνταγματικής διαδικασίας. Παραπέμπω απλώς, γιατί, από δω και πέρα δεν πρόκειται να πω τίποτα για το οποίο να μην αναφερθώ σε συγκεκριμένες ημερομηνίες ή έγραφα, στο ψήφισμα Ζ΄ της Αναθεωρητικής Βουλής, της δικής μας, από 6/4 του 2001 για την σύγκριση. Για διευκόλυνσή, όμως, της Βουλής θα ζητήσω και αύριο, στην επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής, να έχουμε έναν συγκριτικό πίνακα με το πώς ήταν τα άρθρα προηγουμένως και πως ήταν μετά. Ο κάθε βουλευτής, μπορεί από σήμερα να μελετήσει την Ρηματική Ανακοίνωση, σε επίσημη μετάφραση στα ελληνικά.

Το δεύτερο ζήτημα που τέθηκε αφορούσε την επιστολή του πρώην Υπουργού Νίκου Κοτζιά. Σας διαβεβαιώνω, ότι θα ήταν ιδιαίτερα ευτυχής ο Νίκος να ήταν παρών σήμερα και να υπερασπίσει μια Συνθήκη που είναι, σε πολύ μεγάλο βαθμό, δικό του επίτευγμα και που κανείς δεν περίμενε ότι θα μπορούσε η Ελληνική Δημοκρατία να διαπραγματευτεί τόσο επιτυχώς. Αυτά που πέτυχε η Συμφωνία, το είπε με τον καλύτερο τρόπο ο κ. Μέρτζος, ο πρώην Πρόεδρος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών: με αυτήν κλείνουν πληγές και δεν ανοίγουν άλλες. Θα φανεί στη συζήτηση επί της ουσίας ότι πήραμε, δεν δώσαμε, με την Συμφωνία των Πρεσπών. Αλλά ας μιλήσουμε για τα θέματα τα οποία τέθηκαν. Θα είναι παρών στην Ολομέλεια ο Νίκος Κοτζιάς και θα αναφερθεί σε όλα.

Τέθηκαν θέματα που αφορούν στη συνταγματικότητα της Συμφωνίας. Σύμφωνα με το άρθρο 100 του Κανονισμού -σας είπα ότι από δω και πέρα, όταν μιλούμε για τον Κανονισμό, πρέπει να μιλούμε συγκεκριμένα, αναφέροντας το άρθρο- οι ενστάσεις συνταγματικότητας εξετάζονται από την Ολομέλεια της Βουλής και εκεί, εφόσον τεθούν, θα εξεταστούν. Και αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός όλων μας. Να συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής, με νηφαλιότητα και διαύγεια, όλο το πλέγμα των ουσιαστικών αλλά και των διαδικαστικών ή συνταγματικών θεμάτων που θα τεθούν.

Ως προς το θέμα συνταγματικότητας, όχι της δικής μας έννομης τάξης, αλλά της έννομης τάξης της γειτονικής χώρας, που έθεσε ο κ. Λοβέρδος, είναι προφανές ότι εδώ εξετάζουμε μόνο ζητήματα συνταγματικότητας της δικής μας έννομης τάξης. Παρόλα αυτά, αναφέρω, πάλι απευθυνόμενος σε ομότεχνο, ότι από την συνδυαστική ισχύ των άρθρων 26 και 27 της Συνθήκης των Συνθηκών, της Συνθήκης της Βιέννης, δεν νοείται προβολή λόγου ερειδόμενου στο εσωτερικό δίκαιο για αντίκρουση υποχρέωσης που απορρέει από Διεθνή Συνθήκη. Και όπως θα δείτε, με την Ρηματική Ανακοίνωση, ρητά -και δεσμευτικά για αυτήν- μας διαβεβαιώνει η κυβέρνηση των Σκοπίων, ότι έχει τηρηθεί η συνταγματική της τάξη.

Ως προς το ζήτημα τώρα των θεμάτων αρμοδιότητας της Επιτροπής αυτής, ξαναλέω ποιο είναι το ζητούμενο. Είναι να γίνει ουσιαστική συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Θυμίζω και είναι σημαντικό, ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία, που είχε πρακτικά το ίδιο περιεχόμενο, ρύθμιζε ζήτημα ονόματος, περιλάμβανε άρθρα που είναι ίδια με αυτά που έχει η Συμφωνία των Πρεσπών, όπως το άρθρο 13 για παράδειγμα, που ακούω, μολονότι συνεχώς το διαψεύδουμε, ότι τάχα παραχωρεί δικαιώματα άλλα από αυτά που το Δίκαιο της Θάλασσας δίνει στο γειτονικό κράτος. Η Ενδιάμεση Συμφωνία, επαναλαμβάνω, δεν ήλθε ποτέ για συζήτηση και για κύρωση στην Ολομέλεια της Βουλής. Εμείς, πρώτα πρώτα, επειδή σεβόμαστε τη Δημοκρατία και την κοινοβουλευτική αρχή θέλουμε να συζητηθεί η Συμφωνία αυτή. Και να σας το πω και με άλλο τρόπο; Μόνο να κερδίσουμε έχουμε από τη συζήτηση. Απορώ, λοιπόν, ποιοι θα ήθελαν να ματαιώσουν τη συζήτηση, στο φυσικό φόρουμ της δημοκρατίας, που είναι η Ολομέλεια. Και ας πούμε, ότι αρνηθήκατε, κύριοι της Ν.Δ. μια τηλεμαχία του Αρχηγού σας με τον Πρωθυπουργό. Δεν θα θέλατε να υπάρχει, τουλάχιστον, η δυνατότητα να συζητηθούν αυτά τα πράγματα στο ναό της Δημοκρατίας, στην Ολομέλεια της Βουλής; Πώς μπορεί να θέλει κάποιος άλλος το αντίθετο;

Ως προς αυτά που είπατε, νομίζω, μερικές φορές, ότι υπάρχει ένα πρόβλημα ανάγνωσης. Το άρθρο 29, παράγραφος 5, αναφέρεται στη συγκρότηση των τμημάτων της Βουλής, όχι των Επιτροπών. Το άρθρο 31, παράγραφοι 3 και 5, σε συνδυασμό με τα άρθρα 70 και 72 του Συντάγματος, στην πραγματικότητα, δίνει στον Πρόεδρο της Βουλής, εν λευκώ, υπερ-προνόμια να ορίσει τα μέλη των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών. Και προς τιμήν του, ο Πρόεδρος της Βουλής αποφάσισε να θέσει σε κλήρωση τα ονόματα εκείνων των ανεξάρτητων βουλευτών, οι οποίοι δεν ήταν εξαρχής μέλη της Επιτροπής. Και δέχτηκε, μάλιστα, να διαγραφεί το όνομα του κ. Δανέλλη. Προφανώς θα μιλήσει μετά ο ίδιος για το θέμα αυτό.

Τα δε ζητήματα που αφορούν στο άρθρο 74 παράγραφος 2, στο οποίο αναφέρθηκε ο σεβαστός Πρόεδρος, κ. Καμμένος, αναφέρονται ακριβώς στην παραπομπή από την Επιτροπή στην Ολομέλεια να συζητηθούν τα νομοσχέδια. Και όπως πολύ ορθά είπε ο κ. Παφίλης, αυτό γίνεται πάντοτε, στο πλαίσιο της εισηγητικής συμβουλευτικής αρμοδιότητας που έχει η Επιτροπή, ακόμα και αν η Επιτροπή καταλήξει διαφορετικά, κάτι που σας διαβεβαιώνω, από ό,τι προκύπτει από τη σύνθεση της, δεν θα καταλήξει αυτήν την φορά.

Στη συνέχεια, τέθηκε ένα άλλο ζήτημα από τον κ. Λοβέρδο. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν, γιατί δεν έρχεται μαζί, για κύρωση, το Πρωτόκολλο Ένταξης στο ΝΑΤΟ μαζί με την Συμφωνία των Πρεσπών; Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της Συμφωνίας. Εμείς προχωρούμε στην κύρωση της Συμφωνίας, εφόσον έχουν προηγηθεί όλα τα διαδικαστικά βήματα και ψηφοφορία για την αλλαγή του Συντάγματος στην γειτονική χώρα. Αυτό είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που ποτέ δεν έχει ξανασυμβεί. Δηλαδή, χωρίς πόλεμο, να δέχεται μια χώρα να αλλάξει το όνομα της και το Σύνταγμα της, χωρίς να έχει άλλη υποχρέωση, πέραν από αυτήν που απορρέει από μία διεθνή συνθήκη. Ο λόγος για τον οποίον δεν έρχεται σήμερα το Πρωτόκολλο Ένταξης είναι για τον απλό λόγο ότι δεν υπάρχει. Γιατί, για να υπάρξει, πρέπει εμείς να έχουμε κυρώσει την Συμφωνία. Αυτό σας λέω, λοιπόν, ότι είναι επίτευγμα. Λέει μεν η Συμφωνία «μαζί», ακριβώς όμως επειδή είναι αδύνατον να υπάρξει το Πρωτόκολλο Ένταξης, αν δεν έχει προηγηθεί η κύρωση από την Ελληνική Βουλή και επαναλαμβάνω, αυτό είναι από τις μεγάλες διαδικαστικές κατακτήσεις της Συμφωνίας, μόνο όταν ολοκληρώσουμε την κύρωση και το γνωστοποιήσουμε, με Ρηματική Ανακοίνωση δική μας, στο ΝΑΤΟ, μπορεί να ξεκινήσει η σχετική διαδικασία. Πράγματι, το πρωτότυπο κείμενο λέει «μαζί». Το νόημα αυτό του «μαζί», γιατί διαφορετικά υπάρχει λογικό παράδοξο, είναι, όσο το δυνατόν συντομότερο, να γίνει η ψήφιση των δύο κειμένων, και αυτό πράγματι πρόκειται να συμβεί.

Όσα ακούστηκαν για εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, είναι προφανώς αστήριχτα. Δεν υπάγεται η Συμφωνία αυτή στο άρθρο 28, παράγραφος 2 και παράγραφος 3 του Συντάγματος.

Τέλος, νομίζω ότι δεν τέθηκαν άλλα θέματα τα οποία είναι αρμοδιότητας της Κυβέρνησης.

——————————————————————————————————————

Εισαγωγική παρέμβαση Αναπλ. Υπουργού Εξωτερικών Γ. Κατρούγκαλου κατά 2η ημέρα συζήτησης (Αθήνα, 22.1.2019)

Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ: Όπως έχει πολλές φορές εξηγηθεί και σαφώς αναφέρεται και στη ρηματική ανακοίνωση, η Συμφωνία δεν αναφέρεται σε εθνότητα, αλλά σε ιθαγένεια. Άλλωστε, σε όλα τα διεθνή κείμενα, ξεκινώντας από την Οικουμενική Διακήρυξη, έως την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Ιθαγένεια, ρητά ο όρος «ιθαγένεια» αποδίδεται με τον όρο “nationality’’ και δεν προσδιορίζει την εθνική ένταξη του ατόμου.

Η Συμφωνία δεν μπορεί να ρυθμίσει θέματα λαού ή έθνους. Ο λόγος είναι απλός: Τα κράτη αναγνωρίζουν κράτη, όχι λαούς. Τα θέματα ιθαγένειας είναι νομικά θέματα που αφορούν στον δεσμό πολίτη με κράτος, ενώ, αντιθέτως, τα θέματα εθνικής ταυτότητας και ένταξης σε μία εθνότητα είναι θέματα συνείδησης και αυτοπροσδιορισμού.

Στο διεθνές δίκαιο δεν υπάρχουν γενικώς παραδεδεγμένα χαρακτηριστικά ή γενικά αποδεκτοί ορισμοί του έθνους ή του λαού. Το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού είναι δικαίωμα αναγκαστικού δικαίου και δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο συμβατικής ρύθμισης. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει και δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει «μακεδονικό έθνος» ή «λαό» με αυτήν τη Συμφωνία.

Την ίδια στιγμή, βάσει του διεθνούς δικαίου, δεν θα μπορούσε η χώρα μας να επέμβει σε θέματα αυτοπροσδιορισμού των πολιτών του γειτονικού κράτους. Η συμφωνία όμως διευκρινίζει ότι οι γείτονες μας αποδέχονται ότι δεν έχουν σχέση με την ελληνική ιστορία και την ελληνική πολιτισμική κληρονομιά. Για το λόγο αυτό προβλέπεται ρητά στο άρθρο 7(4) ότι και τα δύο μέρη αναγνωρίζουν ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά (δηλαδή πολιτιστικά, εθνοτικά κλπ) της ΠΓΔΜ δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κληρονομιά, την κουλτούρα και τα σύγχρονα χαρακτηριστικά της ελληνικής Μακεδονίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s